آرامش چیزیه که من همیشه بدنبالشم . باید اعتراف کنم که قدرت گوش دادن موسیقی بالاتر از پراگرسیو راک رو ندارم .موسیقی ایدال من سافت راک .اما علاقه زیادی به جز و بلوز دارم . نوعی صداقت توی این نوع از موسیقی موج میزنه .شاید دلیلش این باشه که سیاهان پایه های اون را بنا نهادند .
جزموسیقی ساده و به معنای واقعی عامه است . براحتی میتونه با همه کس و همه جور سلیقه ای ارتباط برقرار کنه . من خودم ترکیب بلوز و جز رو ترجیح میدم .هر چی باشه هنوز هم علاقم به گیتار الکترونیک سر جاش . البته بیشتر با طعم دیوید گیلمور .
اما انگیزه من از این پست ابتدا شروع دوباره وبلاگ نویسی و بعدش هم علاقم به نورا جونز . یکی از کارهای نورا جونز رو برای گوش کردن انتخاب کردم .
گفته شما در .... درج گرديد
ژوئن 16, 2008 روی 9:10 ب.ظ and is filed under موزیک, یک ترانه.
