آرامش چیزیه که من همیشه بدنبالشم . باید اعتراف کنم که قدرت گوش دادن موسیقی بالاتر از پراگرسیو راک رو ندارم .موسیقی ایدال من سافت راک .اما علاقه زیادی به جز و بلوز دارم . نوعی صداقت توی این نوع از موسیقی موج میزنه .شاید دلیلش این باشه که سیاهان پایه های اون را بنا نهادند .
جزموسیقی ساده و به معنای واقعی عامه است . براحتی میتونه با همه کس و همه جور سلیقه ای ارتباط برقرار کنه . من خودم ترکیب بلوز و جز رو ترجیح میدم .هر چی باشه هنوز هم علاقم به گیتار الکترونیک سر جاش . البته بیشتر با طعم دیوید گیلمور .
اما انگیزه من از این پست ابتدا شروع دوباره وبلاگ نویسی و بعدش هم علاقم به نورا جونز . یکی از کارهای نورا جونز رو برای گوش کردن انتخاب کردم .
اما دیر فهمیدم که تو نبودن من و من بودن تو…ای کاش این جا بودی .
تقدیم به همه کسانی که روزی این جا بودند.
پ.ن : قطعه Wish You were Here جزء آلبوم جاودانه پینک فلوید به همین نام که در سال 1975 منتشر شد . این قطعه برای سیدبرت سروده و نواخته شده .خیلی از گروه های موسیقی این قطعه رو کاور کردند. اما هیچ اجرایی مثل اجرای پالس خاطره انگیز و دلنشین نیست
مدتها بود میخواستم مطلبی در مورد Scared Spirit بنویسم . پروژه ای که توسط Claus Zundel موزیسین آلمانی شروع شد . بعضی از ترک های Scared Spirit گاهی اونقدر به حالات عرفانی نزدیک میشند که روح آدم رو به پرواز در میارند . میتونید به نمونه ای که در زیر گذاشته شده گوش کنید و احساس من رو بیشتر درک .
واقعا من متاسفم که امروز اینقدر جایگاه موسیقی تنزل پیدا کرده که اراجیف رپ خوراک بخش وسیعی از جامعه شده . جامعه ای که نتنها این نوع موسیقی فاخر بین المللی رو فراموش کرده بلکه موسیقی سنتی رو هم کنار گذاشته .
از این ها که بگذریم Scared Spirit حدود 15 میلیون نسخه آلبوم فروخته که رقم خوبیه . حتی یکبار هم در بخش New Age گرمی نامزد بهترین آلبوم شده که البته نتونسته این جایزه رو بدست بیاره . البته این شاید از کج سلیقگی داوران گرمی باشه . داورانی که با وجود آلبوم On An Island دیوید گیمور جایزه بهترین آلبوم در بخش راک رو در سال 2006 به کس دیگه ای دادند .
در پایان این قطعه رو هم گوش کنید .شاید از این لحظه به بعد این نوع موسیقی در ذهن شما جایگاهی پیدا کنه .
بعد از صرف کردن غذا خسته و بی حال دراز کشیده بودم . راستش بیشتر منتظر بازیهای امروز سری آ بودم که امیدوارم اینتر قهرمان بشه.
مثل همیشه رفتم سراغ پلی لیست هام اینبار آناثما رو انتخاب کردم. بخاطر کرختی و بی حالی که دچارش شده بودم ترجیح دادم برم سراغ ترک One Last Goodbye که به نظرم بهترین کار گروه . اون هایی که به متال گوتیک علاقه دارند عاشق این ترکند .البته چیزی که من رو بیشتر به این گروه علاقه مند کرده نزدیکی و رگه هایی از پینک فلوید توی کارهاشون . حتی چند ترک از جمله Comfortably Numb رو هم کاور کردند . اگر اشتباه نکنم این ترک رو وکل گروه برای مادرش سروده و اجرا کرده . هر چه هست حس خوبی به من دست میده .
گاهی اوقات میشود خندید . به همه چیز به آسمان آبی به تکبر خورشید . به انسان هایی که برای رسیدن به قدرت و ثروت همدیگر رو به پایین میکشند و برای کسانی که بخاطر شهوت پست و فرو مایه میشوند .
این قطعه – Smile – از آلبوم On An Island دیوید گیلمور که دو سال پیش منتشر شد .
بالاخره پس از چند روز دوباره بارون اومد . مقداری فضای راکد و تکراری این چند روز رو با خودش شست و برد .پشت پنجره نشسته بودم مقابل کامپیوتر و بارون رو تماشا میکردم . واقعا لذت بخش بود . البته به همراه یکی ار ترانه های برایان آدامز . که اون رو برای گوش دادن گذاشتم تا شاید یک نفر مثل من همچین حسی رو تجربه کنه . البته افسوس که این احساسات زود گذر وشکننده اند . افسوس .
در حالی که منتظر بودم تا نهار آماده بشه . از حل جدولی که در دست داشتم نا امید شدم و نشستم روبروی کامپیوتر و گشتی توی آلبوم های قدیمی زدم .
یکباره یاد مرحوم کرت کوباین افتادم و رفتم سراغ اجرای Unplugged NYC . وقتی یادم اومد این اجرا رو روی VHS با چه کیفیتی برای اولین بار دیدم خندم گرفت .
اولین قطعه فکر کنم About A Girl . هر چند تمام اجرا ها با آکوستیک کار شده اما باز هم طعم و رنگ نیروانا کاملا توشون مشخص . سمپل این کار رو اگر خواستید میتونید گوش کنید کنید .البته انگیزه من از این پست مقدار زیادیش بخاطر این تصویر زیبایی که چند وقت پیش در فلیکر باهاش برخوردم . واقعا زیباست .
